“Bu hayatta hiçbir keşkem yok.” O kadar da masum bir cümle olmayabilir mi?

Olgunlaşmak demek kendisinin bir sürü keşkesiyle, kabahati ile, yanlışları ile yüzleşebilmek demektir. 

Bir insanın kendi davranışlarından ötürü başka bir insanı kırmamış olma ihtimali yokken, bu kişi kendi davranışlarından ötürü suçluluk duymuyorsa, keşke öyle yapmasaydım diyemiyorsa belirli bir olgunluk seviyesine ulaşmış değildir. 

Melanie Klein’a göre insanlar paranoid şizoid konum denilen konumdayken kötüyü dışsallaştırır, kendisinde de bir eksiklik olabileceğini tolere edemez ve sürekli öfkelidir; kendisiyle, hatalarıyla, eksikleriyle yüzleşebilen insan depresif konum denilen daha olgun bir konuma geçmiştir ve kendisinde ve başkalarındaki eksiklikleri ve olumlu tarafları bütünleşik bir şekilde değerlendirebilen, keşkelerini de kabul edebilen bir kapasiteye erişmiştir.